NaslovnaPolitikaRezolucija o genocidu u Srebrenici kao odjek revizionizma - II dio

Rezolucija o genocidu u Srebrenici kao odjek revizionizma – II dio

-

Rezolucija u službi prebrojavanja potčinjenih

„Međunarodni dan sećanja na genocid u Srebrenici 1995.“ je zvaničan naziv dokumenta koji bi trebalo uskoro da bude izglasan u Generalnoj skupštini Ujedinjenih nacija. Okosnicu dokumenta čini proglašenje 11. jula međunarodnim danom genocida u Srebrenici, a prateće stavke su inkorporiranje ovog događaja u udžbenike svijeta i formiranje posebnih programa informisanja o istom. Ključne riječi ovog nacrta su: osuda (genocida i negiranja genocida), poziva se i naglašava.[1] Rezoluciju su predložile Njemačka i Ruanda kao države koje su postale sinonim za genocid, ali kako zapadnjaci kažu, one su se suočile sa tim. Tako ova rezolucija više liči na Genocidnu rezoluciju, nego rezoluciju o genocidu.

Ruanda je nekoliko dana prije podnošenja rezolucije zvanično postala „kanta za smeće“ Velike Britanije, nakon što je usvojen Safety of Rwanda (Asylum and Immigration) Act 2024[2] koji ima za cilj da ilegalne migrante koji uđu u UK deportuje u Ruandu. Ruanda je na to, kao kolonizovana zemlja, pristala. Tako da možemo reći da je Ujedinjeno Kraljevstvo suštinski sponzorisalo ovu rezoluciju poput one iz 2015. godine, ali u Savjetu bezbjednosti UN, mnogo moćnijoj instanci te organizacije. I kada govorimo u kontekstu genocida u Ruandi, moramo znati činjenicu da su zapadne vojske mogle da spriječe istrebljenje, ali nisu.

Kada su sklapali ovaj nacrt, oni su se pozvali na Konvenciju o sprečavanju i kažnjavanju zločina genocida iz 1948. godine, tačnije na njen drugi član.

Ako izuzmemo akt naveden pod tačkom a, nisu primjećeni akti preostalih tačaka u Srebrenici. Ipak, i pored toga, ovaj događaj je od strane zapadne nomenklature označen kao genocid. Njega su kao takvog odbile ključne islamske zemlje, poput Irana, i drugih muslimanskih zemalja koje se opiru imperijalizmu.

Kako su vjerovali da će Globalni jug, koji je u svojim zemljama otpočeo proces dekolonizacije, uglavnom biti neutralan ili protivan ovoj rezoluciji, ne toliko zbog Bošnjaka koliko zbog podnosilaca i zagovarača, odlučili su prevashodno da se odluka donosi prostom većinom (po pravilu 2/3) i da se ne uzimaju u obzir uzdržani.

Iz ovoga, gore navedenog, se vidi da Generalna skupština nije sudija, a samim tim nema tu ingerenciju da određuje šta je genocid, a šta nije. Jasno je da je ovo u ekskluzivnoj službi relativizacije zločina genocida i zločina svake sile u prošlosti. Ova rezolucija direktno zabada užareno željezo u oči stradalnim Srbima, Jermenima, Jevrejima, i gotovo svim islamskim zemljama koje se danas, zajedno sa Palestinom bore protiv genocida u Gazi. Ova rezolucija volšebno prenebregava i ozloglašenu Handžar diviziju. Revizionistički pristup genocidu kao zločinu Jevreji su nazvali posebnim imenom, pretpostavili su da će im kad-tad zatrebati – hurbnocid (na jidišu hurbn – genocid).

Istini za volju, djelovanje Aleksandra Vučića i Ivice Dačića u UN jeste promijenilo stanje. Makar glas manje će biti pobjeda, a neminovno će ih biti više. U zidinama na Ist Riveru vladala je borba za neutralisanje zemalja. Neutalnih će biti zasigurno najviše. I razumljivo je. Saosjećanje sa žrtvama zločina postoji u muslimanskim zemljama, ali postoji i ozbiljna rezerva prema istinitnosti neke rezolucije koju podnose Njemačka i UK, a neutralnost koju bi zauzele Iran, Irak, Sirija, Saudijska Arabija, Jordan, Oman,… bila bi optimalno rješenje za ovaj slučaj. Ključna glasanja, kada su u pitanju islamske zemlje su ona od strane Irana, Saudijske Arabije i Turske. Mnoge druge zemlje će, na osnovu toga, zbog bliskosti sa tim zemljama, istovjetno glasati. Iz ovih ili onih razloga. Možda je ovo glasanje najteže i presudno za islamske zemlje i njihovu raspolućenost, ali i konačno definisanje odnosa prema Zapadu.

Neke države su sponzorisale ovu rezoluciju o kojoj će se razmatrati nakon 6. maja: Albanija, Austrija, Bangladeš, Belgija, Bosna i Hercegovina, Bugarska, Kanada, Čile, Hrvatska, Danska, Estonija, Finska, Francuska, Njemačka, Irska, Italija, Jordan, Lihtenštajn, Litvanija, Luksemburg, Malezija, Nizozemska, Novi Zeland, Sjeverna Makedonija, Poljska, Ruanda, Slovenija, Švedska, Turska, Velika Britanija, Sjedinjene Američke Države. Malavi je povukao svoje sponzorisanje.

Čak i jedna mala država sa 335.000 stanovnika u Pacifiku, Republika Vanuatu, pod imperijalnim pritiskom mora da se bavi stanjem u BiH, državi koja je udaljena 15.753 km od njenih obala.

Na samitu zemalja članica Organizacije islamskih država u Gambiji, bošnjački mediji tvrde da je donesena jednoglasna odluka da svih 57 zemalja podrži rezoluciju o genocidu u Srebrenici. Među njima su i Sirija, Iran, Azerbejdžan, Pakistan, i mnoge druge. Međutim, ostaje da se vidi na glasanju ko će se uistinu kako očitovati o ovom pitanju.

Crna Gora je uložila dva amandmana na tekst nacrta koji se tiču dekolektivizacije bremena genocida i posvećenost očuvanju Dejtonskog sporazuma i postojanju Republike Srpske. Suštinski, ovi amandmani koji označavaju individuu kao krivca i naglašavaju opstanak RS, treba da idu u korist Srba, i ne bi smjeli da ih odbiju u UN, jer su iste stvari uzastopno već danima govorili.

Pravo glasa u UN su izgubile države koje nisu na vrijeme plaćale svoje dažbine, a od marta ove godine tu grupu čine: Venecuela, Avganistan i Ekvador. 

Iran je najavio da neće glasati za rezoluciju, ali isto je najavio i Izrael. Amerika je odbila da se u rezoluciju integriše i genocid u Gazi koji se dešava i koji za samo sedam mjeseci ima više od 35.000 ubijenih civila, među kojima 15.000 djece.

Poređenja radi, rat u Ukrajini traje više od dvije godine, a ima 30.457 žrtava, od čega 10.582 civila i 587 djece (prema ukrajinskim izvorima). Prema Bošnjacima, u Srebrenici je stradalo 8.372 Bošnjaka, , više od 90% muškaraca.

U Hrvatskoj su Srbi svedeni na statističku grešku, nešto oko 3%, što metodama Jasenovca, što pokrštavanjem, što Olujom. Takvo djelovanje nije ocijenjeno kao genocidno. Bošnjaka u Srebrenici ima 41,41% u udjelu ukupnog stanovništva, po popisu iz 2013. godine. Nerijetko je i načelnik opštine iz reda njihovog naroda.

Prvo svjedočenje srpskih žrtava rata u BiH u sjedištu UN. Izvor: RTRS

Zlatko Lagumdžija ne spominje Gazu, ne spominje sistematski genocid koji se tamo sprovodi iz dana u dan. Ali to je za očekivati i to imaju u vidu čestite slobodarske i suverene islamske zemlje.

Međunarodni krivični sud u Hagu je prije neki dan donio presudu da Njemačka može da nastavi izvoz oružja Izraelu kojeg je povećala od 2000, a naročito od oktobra 2023. godine za 2.000%. Ova rezolucija je kompenzacija za genocid u Gazi, a sa druge strane ko zna koje po redu kažnjavanje Srba i Republike Srpske za opšte postojanje i djelanje.

Sa zebnjom čekamo i nadamo se da se neće sazvati sjednica o ovoj rezoluciji jer ona neće doprinijeti pomirenju u BiH. Krajnje je vrijeme da prestanemo da vodimo neke tuđe bitke i nemještene ratove. Borba protiv imperijalizma i krupnog kapitala je istinska borba za žrtve građanskog rata u BiH, sve ostalo je teška zloupotreba. A sve češće odgađanje glasanja o ovoj rezoluciji, koje bi se za sad trebalo održati u drugoj polovini maja, nagovještava da je „nešto trulo u državi Danskoj.“


[1] https://www.klix.ba/vijesti/bih/ovo-je-finalni-tekst-rezolucije-o-genocidu-u-srebrenici-o-kojem-ce-glasati-generalna-skupstina-un-a/240502003

[2] https://en.wikipedia.org/wiki/Safety_of_Rwanda_(Asylum_and_Immigration)_Act_2024

POPULARNO

POSTAVI ODGOVOR

молимо унесите свој коментар!
овдје унесите своје име

SLIČNO

Afirmacija državnog identiteta Republike Srpske

0
Prije trideset dvije godine u Bosni i Hercegovini je počeo rat izazvan dezintegracijom SFR Jugoslavije, počevši sa secesijom Slovenije i Hrvatske, a postupci njihovog...

KOMENTARI

Cousin Rupert on U prašini ove planete
Слађана on Распето Косово
Небојша on Распето Косово
Aleksandar Sivački on El Pibe
Đorić Lazar on El Pibe
Ministar Zdravlja on 25 godina od Dejtonskog sporazuma
Младен on Učmala čaršija
Anita on Vladalac
washington on Kosmopolitizam Balkana
Nadežda on Vladalac
Владимир on Vladalac
Predivan tekst, hvala puno na ovome, vrlo je važno za sve nas on Revolucionarne ideje i dalje postoje, a postoje li revolucionari?